ساعات کار : همه روزه ساعت 6:30 الی 22

Slider
بیماری ویلسون
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

بیماری ویلسون یک اختلال ژنتیکی ارثی است که با متابولیسم غیر طبیعی مس و افزایش ذخیره ی مس به ویژه در کبد و مغز همراه است. مس یک ماده معدنی ضروری است که از طریق رژیم غذایی جذب می شود. مس با آنزیمی ترکیب می شود که نقش مهمی در تنظیم متابولیسم آهن، تشکیل بافت همبند، تولید انرژی در سلول، تولید ملانین و عملکرد سیستم عصبی و مغز دارد. مس در روده جذب می شود و به یک پروتئین حامل متصل و به کبد منتقل می شود. مقداری از مس در کبد ذخیره می شود و مابقی آن به پروتئینی به نام آپوسرولوپلاسمین متصل می شود تا سرولوپلاسمین را تولید کند. حدود 95% مس در خون به سرولوپلاسمین و مابقی آن به پروتئین هایی مانند آلبومین متصل است. در حالت طبیعی تنها مقدار کمی از مس به صورت آزاد وجود دارد. مس اضافی وارد صفرا و سپس از طریق مدفوع برداشت می شود. مقداری از مس هم از طریق ادرار دفع  می شود.

بیماری ویلسون یک اختلال اتوزومال مغلوب است به این معنی که دو کپی از ژن تغییر یافته که هر کدام از یکی از والدین به ارث می رسند، موجب بیماری می شود. در بیماری ویلسون موتاسیون در ژن ATP7B وجود دارد. این ژن برای اتصال مس و تشکیل سرولوپلاسمین و ترشح مس به صفرا لازم است. تغییر در هر دو کپی ژن (هوموزیگوت) منجر به ذخیره ی بیش از حد مس در کبد و کاهش سرولوپلاسمین در خون می شود. در این شرایط سمی، مس به سلول ها و بافت های کبد آسیب می رساند و وارد جریان خون می شود و شروع به رسوب در ارگان هایی مانند مغز و کلیه ها می کند.

سرطان کولون (colon cancer)
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

سرطان کولون، رشد کنترل نشده ی سلول های غیر طبیعی در بافت کولون است. کولون، قسمتی از دستگاه گوارش است و بخش عمده ی روده بزرگ را تشکیل می دهد. در مسیری که غذا در بدن طی می کند، کولون بعد از روده ی باریک و قبل از رکتوم است. کولون آب و املاح را جذب می کند، مدفوع را تشکیل می دهد و مواد زائد را از بدن دفع می کند. سرطان های کولون و رکتوم گاهی مجموعا سرطان کولورکتال نامیده می شوند. این بیماری سومین سرطانی است که در ایالات متحده منجر به مرگ مبتلایان می شود.

غدد موجود در کولون موکوس تولید می کنند و سطح کولون و رکتوم را روان می کنند. اغلب سرطان های کولون به صورت آدنوکارسینوما هستند و از سلول هایی آغاز می شوند که این غدد را تشکیل می دهند. اغلب موارد کولون کانسر با ایجاد انواع خاصی از پولیپ های خوش خیم به نام آدنوما شروع می شوند (زوائد انگشتی شکل که به حفره ی روده ای منتهی می شود). این پولیپ ها در افراد بالای 50 سال نسبتا شایعند و اغلب خوش  خیم باقی می مانند.

آدنوماهای کولون از نظر ریسک سرطانی شدن متفاوتند. نوع، اندازه و تعداد آدنوماهای یک فرد، نوع و تعداد تستهای لازم برای پیگیری و یا درمان را تعیین می کند. هنگامی که یک پولیپ سرطانی می شود ممکن است به بافتهای کولون تهاجم پیدا کرده و به سایر بخشهای بدن گسترش یابد (متاستاز). تومورهایی که تشکیل می شوند گاهی در روده انسداد ایجاد کرده و مانع خروج مدفوع می شوند.

ناباروری و راه های درمان آن
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

ناباروری (Infertility)

ناباروری ناتوانی در باردار شدن است و هنگامی تشخیص داده می شود که یک زوج پس از 12 ماه موفق به بچه دار شدن نشوند. همچنین زمانی که خانم باردار می شود ولی قادر به اتمام موفق بارداری نیست نابارور است و این حالت سقط جنین یا miscarriage  نام دارد.

ناباروری در حدود 10-15 % از زوجین آمریکایی وجود دارد. حدود یک سوم موارد مربوط به مشکلات زنان، یک سوم مربوط به مشکلات مردان و مابقی به هر دو مورد مرتبط است.

باروری به زمان بندی مناسب و فاکتور های زیادی بستگی دارد. هورمون هایی که توسط غددی مانند هیپوتالاموس، هیپوفیز، غده تیروئید ، تخمدان زنان و بیضه ی مردان تولید می شوند، نقش مهمی در کنترل و تنظیم تولید مثل دارند. 

برای اینکه در یک خانم بارداری موفق اتفاق بیفتد باید یک تخمک از یکی از تخمدان های او آزاد شود. زنان با تعداد ثابتی تخمک (oocyte) متولد می شوند  که هر یک در حفره ای پر از مایع به نام فولیکول در تخمدان قرار دارند. هنگام تولد، 2-1میلیون فولیکول وجود دارد ولی در زمان بلوغ اکثر آنها از بین می روند

بیماری نقرس را بیشتر بشناسید!
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

آرتریت نقرسی که نقرس نامیده می شود بیماری است که با رسوب کریستال های سوزنی شکل اسید اوریک ایجاد می شود. این کریستال ها در مایع مفصل و بافتها تجمع می یابند و موجب التهاب، تورم و درد شدید می شوند. مهم ترین مفصل مبتلا، شست پاست ولی نقرس ممکن است در دستها، آرنج، بازو، مچ، پا و زانو را هم درگیر کند.

حملات نقرس ممکن است چند روز طول بکشد و در طول این حملات، رسوب اسید اوریک در تاندون ها، غضروف و بافت های نرم تجمع می یابند. ممکن است این رسوبات، توده هایی به نام توفی را در پوست ایجاد کنند. کریستال هایی که در کلیه تجمع می یابند سبب ایجاد سنگ کلیه و آسیب کلیوی می شوند. در نقرس مزمن، شدت و تعداد حملات افزایش می یابد.

اسید اوریک محصول نهایی تجزیه پورین هاست. ترکیبی که در همه بافت های بدن و بسیاری از غذاها مانند جگر، لوبیا، مارچوبه ، قارچ و ... یافت می شود. اسید اوریک از طریق خون منتقل می شود و توسط ادرار دفع می شود. در افرادی که مقدار زیادی غذاهای غنی از پورین مصرف می کنند تولید اسید اوریک افزایش می یابد، یا  وقتی کلیه ها به خوبی قادر به دفع اسید اوریک نباشند، غلظت اسید اوریک در خون افزایش می یابد. هنگامی که کریستال ها در مفاصل تجمع می یابند موجب درد و نقرس می شوند.

آرتریت روماتوئید
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

آرتریت روماتوئید (RA) یک بیماری خودایمنی مزمن است که سبب خشکی، درد، کاهش تحرک، التهاب و ساییدگی در مفاصل می شود. این بیماری معمولا چندین مفصل، اغلب دستها و مچها و گاهی آرنج، گردن، شانه ها، هیپها، زانو و پاها را به صورت قرینه گرفتار می کند. سایر علائم این بیماری عبارتند از: خستگی، تب، ایجاد ندول زیر پوستی (به ویژه در آرنج).

افراد مبتلا به RA ممکن است دچار آنمی، عوارض سیستمیک و علائم سایر بیماری های خودایمنی مانند خشکی دهان و چشم ناشی از سندرم شوگرن شوند. RA می تواند هر فردی را در هر سنی مبتلا کند ولی اغلب بین 40 تا 60 سالگی اتفاق می افتد. بیش از 70% افراد مبتلا زن هستند. این بیماری در صورتی که درمان نشود سبب کاهش عمر فرد مبتلا شده و طی چند سال می تواند بیمار را دچار ناتوانی کند. دوره ی بیماری و پیش آگهی آن متغیر است و ممکن است به کندی یا به سرعت پیشرفت کند. در زنان باردار مبتلا به RA ، علائم بیماری در طول بارداری کاهش و پس از زایمان افزایش می یابند. آرتریت روماتوئید با شایع ترین بیماری آرتریت که استئوآرتریت است متفاوت می باشد. استئوآرتریت با آسیب مفصل و افزایش سن مرتبط است.

RA یک بیماری التهابی است که بستر مفصل (سینویوم) را درگیر می کند. بخشی از بیماری ممکن است از طریق ژنها به ارث برسد ولی عوامل دیگر مانند نوعی محرک ژن از قبیل باکتری یا ویروس هم احتمالا نقش دارند. این بیماری مسری نیست.