ساعات کار : همه روزه ساعت 7 الی 22

Slider

بیماری آلزایمر

  • بیو مارکرهای مراحل اولیه بیماری آلزایمر
    بیماری آلزایمر در حال حاضر یک چالش مهم جهانی است و به نظر می رسد شیوع آن در حال افزایش است. درمانی ندارد و تشخیص زود هنگام آن در managing بیماری تعیین کننده است. از آنجایی که تشخیص بالینی به ویژه در مراحل اولیه دشوار است، استفاده از آنالیز بیومارکرها در CFS بیماران به عنوان ابزار تشخیصی در حال افزایش است. آنالیز پپتیدهای بتا آمیلوئید I-40 و I-42 همراه با توتال tau (p-tau) به طور چشمگیری می تواند به تشخیص زودرس بیماری آلزایمر کمک کند. این مارکرهای نورولوژیک می توانند با دقت، تکرارپذیری و مستقل از اثرات ماتریکس با استفاده از نسل جدیدی از الایزا بر اساس capture antibodies اندازه گیری شوند.
    بیماری آلزایمر
    بیماری آلزایمر اولین بار در دهه 1960 توصیف شد و 60 تا 70% از متداول ترین علل دمانس (dementia) در افراد مسن است. خطر ابتلا به آن به ازای هر 5 سال پس از سن 65 سالگی دو برابر می شود و 30% از افراد بالای 90 سال از این بیماری رنج می برند. برخلاف نوع وابسته به سن، فرم اسپورادیک آلزایمر، فرم فامیلی ژنتیکی می تواند در افراد بالغ از 30 سالگی آغاز شود.
    دوره بیماری به سه فاز متوالی تقسیم می شود: مرحله pre-clinical و مرحله نقص شناختی ملایم (MCI) و مرحله دمانس. بیماران معمولاً به خاطر مشکل در یادگیری و اختلال در حافظه کوتاه مدت به نورولوژیست مراجعه می کنند. پس از آن عملکرد شناختی به صورت پیش رونده کاهش می یابد. در مرحله میانی بیماران برای اداره زندگی روزمره تقلا می کنند. بیماران دچار گیجی می شوند و از توهم رنج می برند. در مرحله نهایی، بیماران شکننده و نحیف می شوند. به مراقبت و حمایت دائمی نیاز دارند و در خوردن و بلع هم مشکل پیدا می کنند. به طور متوسط امید به زندگی پس از شروع علائم 7 تا 10 سال است.

  • ژنوتایپینگ APOE گاهی به عنوان تست کمکی در تشخیص احتمالی بیماری آلزایمر (AD) در افراد دارای علامت بالینی به کار می رود. این تست به عنوان تست استعداد ابتلا یا ریسک فاکتور هم شناخته می شود. زیرا نشان می دهد که افزایش ریسک AD وجود دارد ولی اختصاصی AD نیست. در شخصی که دمانس وجود دارد، وجود APOE e4 می تواند احتمال این که دمانس ناشی از AD است را افزایش دهد ولی آن را قطعی نمی کند. تست تشخیصی روشنی برای تشخیص AD وجود ندارد. با این حال پزشکان با کنار گذاشتن سایر علل بالقوه دمانس و چک کردن استعداد ژنتیکی ابتلا به AD با استفاده از ژنوتایپینگ APOE همراه با تست tau/Aβ42 می توانند تشخیص دقیق تر و صیحیح تری بدهند.
    علت درخواست تست ژنوتایپینگ APOE
    هنگامی که فردی دارای علائم پیشرونده دمانس مانند کاهش توانایی ذهنی، و زبان و صحبت کردن، از دست دادن حافظه و تغییرات رفتاری و شخصیتی که زندگی روزمره را مختل می کند می باشد این تست درخواست می شود. پس از این که عوامل غیر از AD مانند overdose، دمانس عروقی (در اثر سکته) و بیماری تیروئید کنار گذاشته می شود، ژنوتایپینگ APOE می تواند در تعیین این احتمال که دمانس ناشی از AD است کمک کننده باشد.